ราชพฤกษ์

งานยิ่งใหญ่เกิดจากคนหลายหยิบมือ

เดือนที่แล้วจากการไปงานราชพฤกษ์ของคุณ

ส่งผลให้มีการเดินทางครั้งนี้ของเรา

กว่า 8 ชั่วโมงกับการเดินในงานราชพฤกษ์

สิ่งที่ผมติดใจไม่ใช่ดอกไม้ ไม่ใช่ตัวงานที่กว้างใหญ่

ผมติดใจ .. คน คนทำงาน

การวางแผนการจัดการให้คนอยู่ในทุกที่ที่ต้องรองรับคนเป็นหมื่นต่อวัน

คนเป็นหมื่นที่คาดหวังว่าจะได้รับสิ่งที่ดีที่สุด

ต้นไม้ ดอกไม้ที่ต้องอยู่กลางแดดร้อนเปรี้ยง เหล่าสตาฟ คนสวนยังต้องทำให้สวยงามทุกวัน

หลายคนเหยียบย่ำ เพื่อจะให้ได้ภาพที่สวยที่สุดกลางดงดอกไม้

หลายคนพยายามแหวกเพื่อหามุมที่ดีที่สุด เพื่อชมดูงานแสดงยามค่ำ

ทุกคนคาดหวังในสิ่งที่ ดีที่สุด ..

ใกล้ทางออก ..

สตาฟสาวหนึ่งคนยืนท่ามกลางฝูงชนที่เดินเบียดเสียดผ่านไป

เพื่อจะพูดประโยคซ้ำๆ

"ทางออกอยู่ทางด้านซ้ายมือนะคะ ลานต้นปาล์มเลี้ยวขวา ลานจอดรถบริการเลี้ยวซ้าย"

ตะโกนอยู่แบบนี้ด้วยปากเปล่า ..

นี่คืองานราชพฤกษ์ของคนไทยทุกคน ..

ขอบคุณคนทำงาน .. จากใจ

ความรื่นรมย์ของชีวิต

Photo by Praparkarn

ท้องฟ้าสีสวยกลายเป็นสีเทาหม่นแล้วในตอนนี้
ใครบางคนยังคงนั่งทำงาน และว้าวุ่น
ใครบางคนคงกำลังเดินทางกลับบ้าน
และใครอีกหลายคนคงกำลังนึกเบื่อชีวิตอันวุ่นวาย


บนโลกสีฟ้าใบนี้
ใบเดียวกับที่ทุกคนอาศัยอยู่
ช่างมีเรื่องราวเกิดขึ้นกับเรามากมายในแต่ละวัน
แล้วโลกใบสีฟ้านี่เคยเบื่อหน่ายบ้างไหมที่ต้องบรรทุกคนไว้ตั้งมากมาย
เราอาจจะมีช่วงเวลาดีดีอยู่บ้าง
แต่โลกใบสีฟ้าจะมีเรื่องราวดีดีบ้างไหมนะ


อีกไม่นานท้องฟ้าก็จะสีเข้มจัดจนมืดสนิท
พระอาทิตย์ได้พักผ่อน พระจันทร์และหมู่ดาวออกมาทำหน้าที่แทน
มวลมนุษย์ก็จะพากันหลับไหล .. ได้พัก
แต่ โลกสีฟ้าใบนี้ ยังคงหมุนไปทุกวินาที .. ทุกวินาที
สว่างด้านนี้ มืดด้านโน้น ..
มีอย่างหนึ่งบนโลกสีฟ้า ที่เป็นเหมือนกันกับโลก ที่ไม่เคยหยุดหมุน
อวัยวะอย่างหนึ่งในร่างกาย ที่ไม่เคยได้หยุด แม้สักชั่วครู่


แด่โลก .. หัวใจ .. และมนุษย์ ..